Omuzunda çile heybelerini taşıyan adam,
Zorlanarak yürüyordu ağır ağır.
Onu her gördüğümde zonglardı kafam,
Gözlerim yorulur kulaklarım işitirdi ağır.
Sokulmak istediysem de yanına izin vermedi,
Gücü kuvveti yerinde değildi, içi içini kemiriyordu.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta