Devrimci bir yaşamdı bizimkisi deli dolu yaşadık.
Aşk ile sevda ile
bir o kadar da ölümüne.
Her sabah yeni umutlara açtık gözlerimizi.
Kırıldı dallarımız asıldık, çarmahlara gerildik, yakıldık tüm zamanlarda.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta