Hayat insana kendisi ile birlikte Aşk’ı da sunar. Ilk nefesle aşkı alır ve büyüdükçe artması gerekirken onu unutur ve tekrar o güzel duyguyu yaşamaya başladığında ilk anına döner.
Bir aşık çocuk gibidir,
çabuk kırılır ve yanar.
Aşk
kendi içinde insanı barındırır
ve nefesi taşır.
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta