Hayat insana kendisi ile birlikte Aşk’ı da sunar. Ilk nefesle aşkı alır ve büyüdükçe artması gerekirken onu unutur ve tekrar o güzel duyguyu yaşamaya başladığında ilk anına döner.
Bir aşık çocuk gibidir,
çabuk kırılır ve yanar.
Aşk
kendi içinde insanı barındırır
ve nefesi taşır.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta