Derin ve iç açıcı olmayan çılgın bir tabloydu aşk için yaşamak,
Kimsesiz baharların peşinde koşup sahipsiz kalmaktı birazda,
Giderken arakana dönmek isterken felçli bir hasta gibi olduğun yere yığılmaktı birde,
Şair her şey aşk için yaşanır derken hayatımı yoksa insanlarımı kast etmiştir bilinmez,
Bir huzur türküsünde yabancı bir şehrin pervazlarına düşüyor göz yaşlarım,
Bir kefen aklığında düşlerken kendinden emin mavi umutları aşka yas tutuyorum,
Bir cumartesi günü toprağa verirken aşkı son kez gözlerine baktım,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Mutsuzluğumun nedeni de aşk için yaşamak olmalı...
çok güzeldi....saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta