aynı yolun yolcusuyuz ikimiz de,
ikimiz de özgürlük ve aşk adına katlanıyoruz her acıya,
ve kesişen yollarımızda kenetliyoruz ellerimizi,
delice hiç ayrılmamak için sıkıca tutuyoruz,
farklı şehirlerde aynı yüreği taşıyoruz, görmesekte birbirimizi, yüreklerimiz bir...
aşk için susuşumuz geceleri,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




el ele bu yolun sonuna dek demiştik,sanırım yolun sonuna geldik,ve ayrıldı ellerimiz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta