Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Haklısınız efendim başlarkende de biterkende böler insanı kaç parcaya böler onu bilemem ama illaki böler...yüreğinize sağlık efendim.....
AŞK GİBİ YOĞUN BİR DUYGUYU 4 SATIRLA DERİNLİĞİNCE İFADE ETTİĞİNİZ ŞİİRİNİZİ ZEVKLE OKUDUM.YAZAN YÜREĞİNİZ DERT GÖRMESİN...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta