Tahavvül eden toprağın rayihası anımsatıyor,
O’nun gülümseyen gözlerini…
Toprağın tenine dokundukça her yağmur jalesi,
Hissediyorum çehresinin yüreğimdeki mütemadi yerini…
Mevsimler tebeddül ederken, gözlerinin rengi değiyor gözlerime…
Bazen maviye, bazen yeşile çalan…
Unutamıyorum,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Şiirinizi uzun olsa da beğendim. çok ve gizemli sözle çok duyguyu paylaşmışsınız. Gönlünüze sağlık. Benim de şiirlerime bakmanızı dilerim. Usta bir şairin görüşleri beni sevindirir. Selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta