Aşk - I Tabiat Şiiri - Kadir Bedel

AŞK-I TABİAT
Geldi son bahar, döküldü yapraklar
Serin bir rüzgar esti, geçti ömürden yıllar
Son bahar kışa, ben sana hasretim
Aralığın ayazında açan güneş gibi parlar

Dünya dönüyor mevsimler geçiyor
Günler sensiz geçmek bilmiyor
Leylekler sıcak diyarlara göçüyor
Giden kalanı, kalan gideni özlüyor

Kara bulutlar semayı kaplar
Toprak yağmura çiçek bahara
Gece gündüze güneş aya kavuşur
Bir Ben gök kuşağına hasret

Kulak ver dinle tabiat ne diyor
İnsan dünyaya dünya ona sevdalı
Bulut ağlar ırmaklar sevda türküleri söyler
Gönül bahar misali çiçek açar, aşk kokar.