Aşk-ı Sükun Şiiri - Sessiz Vaveyla

Ayaklar altında ezilen
Papatyalar hatrına
Bi 'bak' dedim.
Gör gönlün ızdırabını.
Her gecenin sabahında
Yalan gülüşlerinden öptüm
Hepsinde de yalnızdım..

Anladım!
Perdeler kapanırken
Ömür sahnesinde
Aşk gösterisi
Sona ermişti.
"Aşk"
Üç harften fazlasıydı.
Kalabalık içinde yapayalnızdı.
Aşk tek kişiydi aslında
Her ne kadar çoğalmak istese de...

Ah! Kağıttan gemiyi yüzdüren olsaydım
Yağmur damlasının birikiminde.
Yalın ayak düşlerde
Okyanuslara açılsaydım.

Bir gördün, bin kördün
Masal mıydın da
Hep bir vardın bir yoktun.

Aşk tek kişi anladın mı?
Tek başına bir çılgınlık
Birlikte delilik
Yoklukta divane...
Eğer edemiyorsan şahitlik;
Bu aşktan sanane...