Her yoklukta,
Kendi varlığımı zenginleştirmek için arıyorum seni.
Yokluğundan besleniyorum.
Her hatrımdan uzak oluşunda, yanıyor içim.
Anılarım körüklüyor, içimde sönmekte olan koru.
Neden, nasıl diye sormaksızın,
Kayboluyorum zaman denen riyakâr mevhumdan.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
