Sonbahar çıplak,
Sararmış tüm utangaçlığıyla gülümsüyor yapraklar,
Sonra bırakıyorlar kendilerini yere.Bir bir,
öpüyorlar toprağın alnın'dan sevenin sevdiğine kavuşması gibi...
Omuzlarımda gururla taşıdığım apoletler.Her biri ayrı bir eza ve ayrı bir cefa...Mağrur bir aşk hikayesi eskimiş radyomdan duyulan.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta