Aşk-ı Müdafaa Şiiri - Levent Kürkçüoğlu

Silinmedi usumda yarin izi
Aklıma gelir zamansız ismi
Ne de güzeldi ilkbahar günleri
Ben papatya severdim sen gülleri

Söz dinlemezdi bu kafa
Bakmazdı hiçbir lafa
Sevdiğine cefaya katlanır
Herşeyi bırakırdı sonraya

Bazen deli fişek olur
Bazen dönerdi muma
Son sözünü soranlara
Der di ki, İlle de aşk-ı müdafaa

O zamanlar serde vardı gençlik
Şimdi ise bunu çoktan geçtik
Biz bilerek bu yolu seçtik
Ab-ı hayat suyunu birlikte içtik

Sevdanın ateşi yaktı geçti
Geriye külünü bıraktı gitti
Bakmaya doyamadığım sevgili
Veda etmeden terk eyledi beni

Hasret kokusunu sensiz çektim içime
İçime sığmadı ağır geldi bedenime
Sen kapıyı kapatıp gittin gizlice
Bense sadece seni sevdim ümitsizce

Bilemedin hiç kadir kıymetimi
Yıktın geçtin gönül penceremi
Sahteydi yaşananlar öyle mi?
Bir beni sevemedin bir beni..