Bir semazenim Galata’da,
Selim’den kalma,
Aşkla dönen.
Karanfil kokan neyde
Yanan, yakılan,
Tebriz Güneşi’yim Galata’da
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




istanbula aşık olan bır ben ve bu şiir çok beyendım yüreğinize sağlık...
Ne güzel tanıtmış İstanbul kendini, dünyada eşi yok kardeşim...
Kısa ve öz güzel olmuş.
Başarılar diliyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta