Aşk-ı Fünun idi duygularıma verdiğim isim,
Issız ve çorak kalbimdeki kadın, sen kimsin?
Bir daha yeşermeyecek hayallerimi,
Durmadan yılmadan sulayan sen miydin?
Bir daha gelsem şu yozlaşmış toprak parçasına,
Bir daha dokunabilir miyim o ipeksi saçlarına?
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta