Yine bir başına, yine kimsesiz ve yalnız,
Başbaşa bırakıp hayaliyle, gitti kendi gerçekliğine,
Kundağındaki bebeğin cami avlusuna terkedilmesi gibi,
Ağladın ne fayda kimse görmedi gözyaşlarını,
Kapandı birden zahirle olan bağın,
Çarptı ardından bakarken nemli göz kapakların...
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta