Yine bir başına, yine kimsesiz ve yalnız,
Başbaşa bırakıp hayaliyle, gitti kendi gerçekliğine,
Kundağındaki bebeğin cami avlusuna terkedilmesi gibi,
Ağladın ne fayda kimse görmedi gözyaşlarını,
Kapandı birden zahirle olan bağın,
Çarptı ardından bakarken nemli göz kapakların...
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta