Yıllar sonra elime kağıdı kalemi aldıran aşk-ı âlâ,
Ben seni yıllar önce kaybettim sanıyordum,
Ve ellerimin bir daha ısınamayacağından o kadar emindim ki,
Dünyalar karşıma sıraya geçse kazanamam diyordum...
Beni o kadar zamandan sonra tirtir titreten aşk-ı âlâ,
İsmin gibi büyük ve azametli olduğunu görüyorum,
Ve gözlerimi kamaştıran gerçeğine öyle bir daldım ki,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta