Sonsuzluğun bir noktasında anılan bir şey değildim.
Benim öyküm böyle başladı.
Gün ikindi başlar,
Tan akşam ağarırdı.
Hızlı dönerdi feleğin çarkı,
O zamanlar diyorum ya, zaman bir andı;
Gözlerinden ışık henüz süzülmüşken dünyama,
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta