Eğer bir gün gidersen
ki herkes gider
ardından büyük sözler söylemem.
Sadece şunu düşünürüm:
Bir zamanlar
akıl ile kalp
aynı cümlede durabildi.
Aşk
Şimdi susuyorum.
Çünkü bazı monologlar
ancak dinleyeni varken
tamamlanır.
Aşk
İçimdeki ses dedi ki:
“Bu yalnızca geçici.”
Ama ben biliyorum
geçici olan şeyler
bazen kalıcı olandan
daha gerçektir.
Aşk
Dünyayı anlamaya çalışıyordum
çoktan yorulmuş bir akılla,
fazla bilenlerin yalnızlığıyla.
İnsan dediğin,
kendi düşüncesinde sürgündü zaten.
Sonra sen,
hiçbir tez sunmadan
yanıma oturdun.
Aşk
Ben kendimle konuşuyordum,
sen araya girdin.
Bu bir karşılaşma değildi;
bir itirazdı.
Aşk
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 17:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!