Teninin içinde harmanlanıp, billur gibi sularında kana kana içip yana yıkıla yanmayı…
El değmemiş kır çiçeklerini koklayıp eşsiz vadilerde kır atlar gibi özgürce şahlanmayı…
Damarlarıma vuran kalp atışlarımın, titreyen bedenimin, yüzüme yayılan alazının Sıçaklığını,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta