Uykularımı geceye sattım. Korkunç karanlık, dipsiz kuyumda benim tek yoldaşım. Gönlüm sükût, konuşmaya küsmüş dilim sessiz. Ömrüm su, karanlıklar içinde yolu belirsiz. Yokum yokluğum hiçlik, ruhum korkak, aklım bulanık düşüncelere gebe. Kalabalığın içinde aradığım tenhalar, köşe bucakta kalmış. Aşk, hiç olmamışlarda "mış" gibi kucaklarda, sahtelikler içinde kılık değiştirmiş. Bütün yüzler yabancılaşmış kendi aynasında.
~oya erzurumlu~
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta