Uykularımı geceye sattım. Korkunç karanlık, dipsiz kuyumda benim tek yoldaşım. Gönlüm sükût, konuşmaya küsmüş dilim sessiz. Ömrüm su, karanlıklar içinde yolu belirsiz. Yokum yokluğum hiçlik, ruhum korkak, aklım bulanık düşüncelere gebe. Kalabalığın içinde aradığım tenhalar, köşe bucakta kalmış. Aşk, hiç olmamışlarda "mış" gibi kucaklarda, sahtelikler içinde kılık değiştirmiş. Bütün yüzler yabancılaşmış kendi aynasında.
~oya erzurumlu~
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta