Uykularımı geceye sattım. Korkunç karanlık, dipsiz kuyumda benim tek yoldaşım. Gönlüm sükût, konuşmaya küsmüş dilim sessiz. Ömrüm su, karanlıklar içinde yolu belirsiz. Yokum yokluğum hiçlik, ruhum korkak, aklım bulanık düşüncelere gebe. Kalabalığın içinde aradığım tenhalar, köşe bucakta kalmış. Aşk, hiç olmamışlarda "mış" gibi kucaklarda, sahtelikler içinde kılık değiştirmiş. Bütün yüzler yabancılaşmış kendi aynasında.
~oya erzurumlu~
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



