Sokaklarda yürüdüm bu gece,
Sis dolandı ayak bileklerime,
Rüzgar, uzak diyarlardan bir Seni getirdi.
Gözlerin,
Unutulmuş mum gibi,
Aydınlatıyor karanlık hatıralarımı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel şiirinizi okudum.
Aşk bence hem gül hem dikendir
seven sevdiğinin gönlüne gül dikendir
Göz ise benliğimizin özüdür
ağzı dili yoktur ama
bir bakışıyla söyler bin söz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta