Neden hiç gülmüyor kader yüzüme
Işık oluyor sadece sevdam gözüme
Ağır yaralı bir kaç mısra dolanıyor dilime
Sevgim hasta, sevdam hasta, şiir hasta...
Vuslat ile aramda illet denen engel var
Belki de dönüşü olmayan amansız yoldayım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta