Bir sözcük yükleniyor omuzlarıma..
Adım adım biçare taşıyorum..
Dervişlik aleminde nefes bulmaya
Hamal olmakla başlıyorum..
Ne bir yol var önümde, ne bir seyyah..
Külü yok, dumanı yok sadece yanıyorum..
Kalıbıma sığmıyor kaynar laflar,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta