kahreden yürekte eski anılardan bir fasıl
vururken yüzüne bulur rengini
sapına kadar geceydi oysa
ilahların kandıramadığı bir insan
ve gidiyordu yine yolların sürgün adamıyla
gidiyordu bir insan
ceketinde yırtık sevdalar acısı
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta