Ey sevgili,gülüşün sunsun çatırdyan dudaklara abı-hayat
Zaman döndüremesin çarklarını,
Sen, sek sek geçerken.
Mazi ve müstakbel tanışlık etmesin
Ol gül-i zibaya.
Canlar vuslat yoluna çıkmadan yudumlasın ecel şerbetin.
Var mı alemde aşk gibi her dem kanıksatan tatlı tuzlu armoni..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta