El ayak çekildi sessizce,
Güneşin kızıllığı karanlığa bırakırken yerini,
Herkes birer birer kendi hayatına yollandı…
Baş başa kaldın kendi yalnızlığınla,
Yol geçmez bir birane,
İz kalmaz bir türbe gibi olmuşsun…
Ne arayan, nede soran var.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta