Kalbimde fısıltın,
Varoluşunun gereği gibi.
Spinoza haklıydı belki,
ama Can Baba olsa,
"Seviyorsan git konuş ulan!" derdi.
Ve ben susamam artık,
çünkü aşk dediğin, felsefeyle değil,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta