Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şairim yerden göğe kadar haklısınız,''Pamuk ipi gönül bağı,zıtlaşma,çetleşme,...''toplum ahlakını bozdular.Şöyle bir etrafa baksak ,çarpık ilişkiler, yalan düzmeceler,aslı astarı olmayan yalancı şahitlikler,ahlakı bozulan toplumlar,...kötü bir dönemden geçiyoruz,sadece kaybeden aşk değil,insanlıktır,güzel ahlaktır bee...can kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta