Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
* Aşk bu..ne zaman ve nereden geleceği belli olmaz..Bence
onun sizin kapınızı çalmasını beklemekte yarar var...*
Güzeldi..Kutluyorum.
* 10 Antoloji Yıldızı *
OKUDUM BEĞENDİM, TEBRİK EDERİM...
Yokluğun yokluğum oluyor elimde değil, sensiz nefes alabildiğime inanmıyorum.Yaşamak içi tek bahanemiz aşk.Güzel anlatımınızla. Kutlarım, saygılar.
Birol Hepgüler.
Devrimler toplumsal yaşayışta, duygusallıklar insan yaşayışında ivme kazanmadan seyreder. Zorlanmaz, öne çekilmez. Sezgilerini sacüstü akataracağıyla sunan şairimizi kutlar, başarılar dilerim. Saygılarımla.
Devrimler toplumsal yaşayışta, duygusallıklar insan yaşayışında ivme kazanmadan seyreder. Zorlanmaz, öne çekilmez. Sezgilerini sacüstü akataracağıyla sunan şairimizi kutlar, başarılar dilerim. Saygılarımla.
İnsanoğlu var oldukça aşkla savaşacaktır ve bu bir kör dövüşüdür. Kör olan insandır tabi ve hep kötek yiyecektir.İşte işin sırrı burada ve bilinmez; bildiği halde bu köteğe razıdır.
Ne yapalım, köteği yer yer çökeriz dizelere biz de.
Hülya Hanım gibi...:)
Yüreğinize sağlık. Tebrikler..++
Bu şiir ile ilgili 16 tane yorum bulunmakta