aşk doğan güneş gibidir dünyanı aydınlatır birden enerji verir
ama sevipte sevilmezsen güneşi beklersin karanlığın derinliğinde
hergün görmek istersin sesini duymak aşkını kaybeden güneşini
kaybetmiştir enerjisini yitirmiştir karanlığa hapistir
hergün doğuya bakar acaba buğün güneş doğacakmı diye bekler bekler bekler...
ama güneş doğmaz yüreğindeki aşk ızdıraba dönüşür hergün biraz daha üşür gecenin ayazında
gün gün erir aşık güneşe hasrettir bikere güneş ise ışığını yansıtmaz aşığa onun eriyip
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta