aşk doğan güneş gibidir dünyanı aydınlatır birden enerji verir
ama sevipte sevilmezsen güneşi beklersin karanlığın derinliğinde
hergün görmek istersin sesini duymak aşkını kaybeden güneşini
kaybetmiştir enerjisini yitirmiştir karanlığa hapistir
hergün doğuya bakar acaba buğün güneş doğacakmı diye bekler bekler bekler...
ama güneş doğmaz yüreğindeki aşk ızdıraba dönüşür hergün biraz daha üşür gecenin ayazında
gün gün erir aşık güneşe hasrettir bikere güneş ise ışığını yansıtmaz aşığa onun eriyip
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta