Bir kalıba sığmadı şu yüreğim
Aşk divanında vezinsiz kaldım
Bir nazara asılınca fermanım
Kırıldı yüreğimdeki prangalarım
Yay gibi gerip kirpiklerin nişan alınca
Kanım çekilip dondu damarlarımda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta