Aşk Diasporası Şiiri - Jülide Aslan

Ben seni nasıl unutacağım şimdi?
Gün henüz batmamış ve
Karanlık tüm iştahıyla
Yutmamışken koca bir şehri
Sokaklar kötü bir kadın gibi
Düşmemişken gecenin koynuna
Üstelik asfalt bile ıslanmamışken
Yokluğunun yağmurlarıyla...
Ben seni nasıl unutacağım şimdi?
Henüz sesin bile çekilmemişken odalardan
Ve adın, bir mühür gibi taptaze duruyorken
Hala dilimin ucunda
Söyle nasıl vedalaşır ki insan,
Henüz gitmemiş olanla?

Pencereler bir bir açılıp kapanırken umuda
Perdeler rüzgârla sevişmekte usulca.
Henüz ayrılığın o çiğ kokusu
Sinnemişken eşyalara,
Ve anılar, birer toz bulutu gibi
Çökmemişken masanın kenarına...
Ben seni nasıl unutacağım şimdi?
Gölgen bile terk etmemişken bastığın yeri.
Zaman, o gaddar değirmenini döndürüp
Öğütmeden içimdeki seni,
Nasıl derim "bitti" diye?
Ruhun kirpiklerimin ucunda
İnfazını bekleyen
Çaresiz bir mahkumken
Söyle!
Ben seni nasıl unutacağım şimdi?