Ruhu, sürgün dönüşündeki bir kral kadar asi...
Nasıl dokunsam diye düşünüyorum.
İnadını çıkarmış tahtına,
El pençe divan durulmuyor sözlerinde...
Ne yapsan kar etmiyor işte...
Yahudi tüccar gibi yaşıyor,
Aşk deyince...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta