Topuklarıma bastığım,
Aylak aylak gezdiğim bir günde
Yerdeki taşa vurunca görmüştüm seni.
O an elinde hediyeyle çağırdılar beni
Bu senin olsun istermisin deyince.
Karşılığını sordum lafı bitince.
Çok basit dedi;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta