Aşk, bazen yangınla yerle bir eder.
Bazen, yanarsın da yanarsın.
Bazen, sıcak kumlar üstünde yürürsün.
Bazen, yüzeye çıkan kömür gibi olursun.
Şiir, ne zamandır var olduğunu bilmiyor.
O da aşk gibi, yüzyıllardır var olan bir şey.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta