Aşk Çıldırdı 7 Şiiri - Aşk Aşkın Şehri Ordu

Bizim soframızda
biraz şarap,
biraz kader içilir.
Ben kadehimi kaldırdım:
Sen.
Aşk

Vicdanım uzun uzun konuştu:
“Sevme,” dedi,
“insan sevince
hayatın bütün düzeni değişir.”
Ama ben düzen istemiyorum.
Ben seni istiyorum.
Düzen,
sensiz bir doğruluksa
ben yanlış olmayı seçerim.
Aşk

Gözlerimde fırtınalar vardı.
Çınarlara baktım,
masama eğildim:
“Bu aşk,” dedim,
“Aşkın Şehri gibi geniş,
bir sürgün kadar yalnız.”
Ve ben yalnızlığı
ilk kez
senin adınla sevdim.
Aşk

Özlem…
Bir kelime değil.
Özlem,
gecenin içinden geçen
sessiz bir tren.
İçinde ben varım.
Camda senin hayalin.
Ve her durakta
biraz daha
kendimden iniyorum.
Aşk

“Bu kadar istemek
insanı küçültür.”
Hayır.
Bu kadar istemek
insanı çıplak bırakır.
Ve çıplaklık
her zaman bedenle ilgili değildir.
Bazen çıplaklık
vücudun bütün yalanlardan
arınmasıdır.
Aşk

“Büyük aşk,” dedim,
“her zaman biraz felakettir.”
Ben felaketi
seçtim.
Çünkü yokluğun
zaten bir felaketti.
Aşk

Seni beklerken
bütün şehir
kışa dönüyor.
Çınarlar susuyor.
Deniz geri çekiliyor.
Ve ben…
bir tek senin adınla
ısınmayı öğreniyorum.
Aşk

Adın
bende bir şehir kurdu.
Sokakları: Özlem.
Meydanı: Tutku.
Ve en karanlık sokağı…
senin hayalini sakladığım yer.
Aşk

Sevgi,
insanı sorumlu kılar.
Ve ben sana karşı
fazla sorumluyum.
Çünkü seni sevmek,
kendimi inkâr etmeyi
imkânsızlaştırıyor.
Aşk

ÖZLEM
Özlem…
Bir kelime değil.
Özlem,
gecenin içinden geçen
sessiz bir tren.
İçinde ben varım.
Camda senin hayalin.
Ve her durakta
biraz daha
kendimden iniyorum.

Adın
bende bir şehir kurdu.
Sokakları: Özlem.
Meydanı: Tutku.
Ve en karanlık sokağı…
senin hayalini sakladığım yer.

Adın
bende bir şehir kurdu.
Sokakları: Özlem.
Meydanı: Tutku.
Ve en karanlık sokağı…
senin hayalini sakladığım yer.

Bizim soframızda
biraz şarap,
biraz kader içilir.
Ben kadehimi kaldırdım:
Sen.
Gözlerimde fırtınalar vardı.
Çınarlara baktım,
masama eğildim:
“Bu aşk,” dedim,
“Aşkın Şehri gibi geniş,
bir sürgün kadar yalnız.”
Ve ben yalnızlığı
ilk kez
senin adınla sevdim.

Adın
bende bir şehir kurdu.
Sokakları: Özlem.
Meydanı: Tutku.
Ve en karanlık sokağı…
senin hayalini sakladığım yer.

Adın
bende bir şehir kurdu.
Sokakları: Özlem.
Meydanı: Tutku.
Ve en karanlık sokağı…
senin hayalini sakladığım yer.
Aşk

“Büyük tutku
daima bir devrimdir.”
Ve ben,
senin adını anınca
içimdeki düzenin
yıkıldığını görürüm.
Aşk

Özlem dediğin…
Bir duygu değil.
Özlem,
varlığın kendine attığı
gecikmiş bir imza.
Aşk

İnsan özgür olduğunu sanır
ama aslında
kendi doğasının sonuçlarını yaşar.
Benim doğam
senin adını duyunca
değişiyor.
Ve ben artık
kendimi inkâr edemiyorum.
Aşk

İçimde
bir kaygı var ama
Kaygı dediğim şey
korku değil…
Kaygı,
insanın mümkün olanla
kendi arasında sıkışmasıdır.
Ben mümkünüm.
Sen mümkünsün.
Ama aramızda
dünya var.
Aşk

Vicdanım ağır:
“Bu kadar istemek
doğru mu?”
Ama doğru,
bazen yalnızca
rol yapmayı bırakın.
Aşk

Soframda
kadehim kalkıyor.
Ve ben kendime diyorum ki:
Ey anlamı arayan kalp,
sen bir sahnesin
ve bu sahnede
rolün aşk.
Aşk

Aşk,
bir varlığın
başka bir varlıkla
gücünü artırmasıdır.
Sen bana
mutluluk ve
varlık veriyorsun.
Aşk

Seni sevince
ihtimal çoğalıyor.
İhtimal çoğalınca
insan korkuyor.
Ama ben korkuyu
seçmiyorum.
Ben seni seçiyorum.
Aşk

ŞİMDİ
İnsan özgür olduğunu sanır
ama aslında
kendi doğasının sonuçlarını yaşar.
"Benim doğam,"
adını duyunca
"değişiyor."
Ve ben artık
kendimi inkâr edemiyorum.

Özlem bitmedi; şekil değiştirdi sadece,
Şimdi hasret, teninle aynı odada oturuyor.
Gözlerin bir cümle kuruyor: “Yaklaş,” diyor,
“Ben sana gelmedim… ben sende kaldım.”

Özlem bitmedi; şekil değiştirdi sadece,
Şimdi hasret, teninle aynı odada oturuyor.
Gözlerin bir cümle kuruyor: “Yaklaş,” diyor,
“Ben sana gelmedim… ben sende kaldım.”

İçimde
bir kaygı var ama
Kaygı dediğim şey
korku değil…
Kaygı,
insanın mümkün olanla
kendi arasında sıkışmasıdır.
Ben mümkünüm.
Sen mümkünsün.
Ama aramızda
dünya var.
Soframda
kadehim kalkıyor.
Ve ben kendime diyorum ki:
Ey anlamı arayan kalp,
sen bir sahnesin
ve bu sahnede
rolün aşk.

Özlem bitmedi; şekil değiştirdi sadece,
Şimdi hasret, teninle aynı odada oturuyor.
Gözlerin bir cümle kuruyor: “Yaklaş,” diyor,
“Ben sana gelmedim… ben sende kaldım.”

Özlem bitmedi; şekil değiştirdi sadece,
Şimdi hasret, teninle aynı odada oturuyor.
Gözlerin bir cümle kuruyor: “Yaklaş,” diyor,
“Ben sana gelmedim… ben sende kaldım.”
Aşk