Korkular çoğalır
Beynim parça parça
Uzak neşeler saçan
Gülücüklerim
Çiçek topluyor baharın indiği kırlarda.
Gözümde yangın alevleri,
Sürgün ızdırapları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Askin cigligi kulagimda yankilandi, dost.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta