bu günlerde gözlerime bakmıyor annem!
ikimizde sus pus oluyoruz.babamın bahsi geçtiğinde
karamsarlık umuda dönüşürmüş
ayaza kafa tutan gülde
dokunmak imkansız olsa da
bir serapmış aşk
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Akşam evde ışık yanınca yolunu beklediğimiz, sağ olsaydı nefesi bile yeterdi dediğimiz her evladın kahramanı. Dışarıda yaşadığı acıyı, sıkıntıyı, stresi evine yansıtmayan, karnemizdeki kırığı görmezden gelen, yaramızı saran, sakız dondurma alan. Her geçen gün yokluğunu daha fazla hissettiğimiz, ama sevgisi , gölgesi hep yanı başımızda. Desteğimiz , dayanağımız, hayatımıza yön veren ve iz bırakan Anamız, Babamız. Yüreğinde ışık, dost sevgisi ve aşk kalanlar üzüntü çekmesin. Yüeğinden ilhamın eksilmesin dost. Saygılar.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta