hani hatırlıyor musun o çeşmeyi..
su doldurmaya gittiğimde görüyordum seni.
çeşme sanki, simgemiz olmuştu bizim.
hergün aynı saatte, seninle birlikte..
çeşme akardı gürül, gürül kaynaktan gelirdi suyu.
ellerinden içirirdin suyu, yüzüm ise kıpkırmızı.
utanırdım sana bakmaya,
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




işte yine bir menekşe gülay şiiri.yine çoook hoştu..tebrikler bitanem..
Hem aşk hem hasret hem hasret hem acı ve gözyaşı hamurlanmış bir şiirde. önce bizi 40 yıl öncesine götürdün somrada ağlattın yüreğinr sağlık.
İnsanı aşka aşık eden şairler vardır ya! Menekşe Gülay tam bu tarife uygun bir şair... Gerçekten onun kitaplarını okuyup da bunalım yapmamak... maziyi hatırlamamak, olmayacak şeyleri takmamak çok zor. İyi ki yazıyorsun Menekşe Gülay. Mükemmel bir şiir aşka inanmayanlara duyurulur...
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta