Çorak toprakların adamına
dikensiz gül oldu kadın…
O'nun yoksulluğunu giyindi
O'nun yetimliğine sarıldı
O'nun ellerinin çatlağına tutundu
Kendi yoksulluğunu
kendi yetimliğini
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




GECE YARISI, ONLARIN ÖZLEMİNE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta