Dünya terk etti beni,
Dostlar yol oldu.
Ama aşk,
Hiç ayrılmadı yanımdan.
Gözlerim karanlık gördü,
Gönlüm fırtına.
O yine durdu,
Bir ışık gibi içimde.
Ne mal kaldı, ne mülk,
Ne söz, ne zaman.
Sadece aşk,
Beni yalnız bırakmadı.
Adını anmasam da,
Görmesem de,
Her nefeste,
Her bakışta vardı.
Ben giderim yollarına,
O kalır gölgen gibi.
Aşk beni yalnız bırakmadı,
Bırakmaz da…
Her şeyin bittiği yerde bile.
Kayıt Tarihi : 25.1.2026 15:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!