Aşkın Aşk Şiiri - Gökçe Zafer Özaki Ûftade

Ey Üftade,
eğer bu bir ayrılık ise
bil ki
bu da aşkın bir yüzüdür.
Her yüz gülmez aşkta,
bazısı susar,
bazısı yakar.
Aşk yalnız kavuşturmaz,
bazen olgunlaştırır.
Ey Üftade,
sen gidişi kayıp sandın,
oysa aşk
sana “ben senden büyük bir şeyim” dedi.
Kuldan alıp
Hakk’a çevirdi yüzünü.
Sanma ki kapı kapandı,
yalnızca perde indi.
Perde inince
seyir başlar.
Ey Üftade,
kalbin sızlıyorsa
bu onun öldüğünden değil,
genişlediğindendir.
Dar kaplar taşar,
genişleyen sabreder.
Ayrılık ateştir,
doğru;
lakin ateş
altını da arıtır.
Kül sandığın şey
belki de
eski sensindir.
Ey Üftade,
beklemek sanma bunu.
Bu, vazgeçmek de değil.
Bu hâl
emaneti yerine koymaktır.
Aşk seni terk etmedi,
seni kendinden çıkardı.
Çünkü aşk
kişiyi kişiden alır,
Hak’ka bırakır.
Şimdi sus,
acele etme.
Giden yol da O’nun,
kalan da.
Eğer bu bir ayrılık ise
bil ki
bu da aşkın bir yüzüdür.