yaşanamayan anlar o kadar ağır ki...
konuşamadığım anlar da oldu nedensiz...
yalnızlıktan değil nedenler...
mutlu olmaksa eğer amaç aşkta...
aşkın doğasına aykırı...
değil midir aşk nedensiz sevebilmek?
değil midir korkmadan 'seni seviyorum' diyebilmek...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta