Gittikçe çoğalıyor karanlığı dünyanın
İçimdeki çöl büyüdükçe büyüyor
Binlerce yıl sürecek susuzluğum bu sefer
Törensiz sözsüz hüzünsüz bir serencam
Kimseler bilmeyecek çekip gittiğimi
Eskimiş anlamlara sığınıyorum yorgun sözcüklere
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta