22 Temmuz 1953; Kastamonu / İnebolu/ Üçevler Köyü
Sen gözlerimden çekildiğinde
Bir garip boşluk ezildi içimde
Çaresiz çırpına kaldım kuytularda
Karaya vuran balıktım sığ sularda.
Ne canlarım çıktı gitti de peşinden
Özlemin çıkmak bilmedi içimden,
Sevgilim yalan söylersem sana
Kopsun ve mahrum kalsın dilim
Seni seviyorum demek bahtiyarlığından
Sevgilim yalan yazarsam sana
Kurusun ve mahrum kalsın elim
Devamını Oku
Kopsun ve mahrum kalsın dilim
Seni seviyorum demek bahtiyarlığından
Sevgilim yalan yazarsam sana
Kurusun ve mahrum kalsın elim




çok güzel olmuş
başarılı çalışmalarınız
kendine has öz güveniyle
bütün okuyucusuna
kendini hatırlatacak nitelikde
güzel bir paylaşım olmuş
kutlarım yürekten.yüreğini
Teşekkürler. Ruhunuzun şiir ışımasından nasiplendiğim için mutluyum.
Aşk çoğu zaman yakar., kül eder... Sonra küllerinden yeniden doğar...
Bu yangının bazen farkına varılır bazen de 'üşütmüşüm her halde., bu ateş ondan olmalı' denir...
Kaleminize sağlık sayın Muharrem Soyek...
Bazı aşklar da vardır ki haddini ve kendini bilir saygı içinde yakmadan ısıtır. Bu aşkların küllerinden yenilenmeye gerek kalmaz; zaten kuş kanadı şefkat sıcaklığına sarıp büyütür insanı.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta