Yoksul çaresizliğe sığınan bir besleme
Güz döşer yalnız gecelerine
Veda kiri koğuşlanırken içine
Yüzündeki çizgileri yakar
Her seferinde söndürüp, bakışlarını
Kirpiklerini boyar kül rengine
Adımları takılır,
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta