Yoksul çaresizliğe sığınan bir besleme
Güz döşer yalnız gecelerine
Veda kiri koğuşlanırken içine
Yüzündeki çizgileri yakar
Her seferinde söndürüp, bakışlarını
Kirpiklerini boyar kül rengine
Adımları takılır,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta