dökülür içime şelalelerin akışı gözlerinden
Karları eriyince yarların artar yalnızlığım
içime harlar oluşur köklerim sürgüne dallanır
düğümlenir hazan filizlerim fecrin açılır açlıklarımda
ardelenlerim açar, çiçeklerim rukuya durur,
ulaşılmazlığın tavusu öter ruh celbimde
gövdemdeki son algıdan başlatılır sensizliğim
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta