dökülür içime şelalelerin akışı gözlerinden
Karları eriyince yarların artar yalnızlığım
içime harlar oluşur köklerim sürgüne dallanır
düğümlenir hazan filizlerim fecrin açılır açlıklarımda
ardelenlerim açar, çiçeklerim rukuya durur,
ulaşılmazlığın tavusu öter ruh celbimde
gövdemdeki son algıdan başlatılır sensizliğim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta