kar beyazlığıyla parlayan yüzünü gördükçe,
Sarıkamış harekatında sanıyorum kendimi,
sanki enverin(...) askeriyim,
Çok kötü bir benzete oldu ama bu aşk-ı gerçek
değişmez, değiştiremeyiz...
karları gördükçe sanki önümdeki
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta